«تجربیات زنان از دوران مربیگری ورزشی»
«مهم نیست چه کاری انجام میدهند، مهم آن است که چگونه انجامش میدهند»[1]، عنوان مقالهای است که سال ۲۰۱۵ بر اساس مصاحبه با هجده مربی ردهبالای ورزشی در رشتههای فوتبال، والیبال و بسکتبال به نگارش درآمد. این مصاحبهها توسط آندرهآ بِکر[2] و از سوی دانشگاه کالیفرنیا انجام شد. زنان مربی که تجربة ورزش حرفهای داشتند، به تشریح مواردی نظیر ویژگیهای مربی، محیطهای ورزشی و اثربخشی فعالیتهای ورزشی پرداختند. آنان در این گفتوگوها روشهای تعامل با ورزشکاران را در ورزشهای گروهی، با هدف ایجاد مسئولیت جمعی و همکاری درونتیمی واکاوی کردند.
اغلب راویان با تأکید بر نقش مادرانة مربیان برای ایجاد حسن اعتمادبهنفس و تمرکز و یادگیری در ورزشکاران، شناخت ویژگیهای شخصیتی و ارتباط دوستانه با آنان را از جمله دلایل موفقیتشان در صحنههای ورزشی دانستند؛ اینکه لازم است ارزش و اهمیت تلاش جوانان را به آنها یادآوری کرد تا بتوانند بهترین عملکرد را در میادین مختلف به منصة ظهور بگذارند. آنان ضمن اینکه بهطور مداوم رابطه با ورزشکاران را پایش میکردند تا از بروز خطاهای فیزیکی و ذهنی و حالات هیجانی آنان پیشگیری نمایند، توجه به سه نکتة کلیدی را سرلوحة کارشان قرار دادند: اول اینکه به جای تمرکز صِرف بر عملکرد دختران، بر ایجاد حس ارزشمندی در آنان تمرکز کنند، دوم اینکه اختصاص زمانی خاص برای گفتوگو با هر ورزشکار را هرچند کوتاه، در برنامههایشان بگنجانند، و سوم اینکه بهجای یادآوری نقاط ضعف، به تقویت نقطه قوتها بپردازند.
تحلیل مصاحبه با مربیان زن به دلیل ارزیابی کیفی تجربیات آنان و ارائه راهکارهای عملی برای مربیان تازهکار، با اقبال شایان توجهی روبهرو شد. در ضمن تفسیر دادههای حاصل از مصاحبه به مدیران ورزشی یادآوری کرد که مربیگری فراتر از انتقال مهارت، یک ارتباط قدرتمند است که به تثبیت هویت ورزشکاران میانجامد.
[1] . It’s not what they do, it’s how they do it
[2] . Andrea Becker
نظرات بسته شده است