فهرستنویسی منابع موجود در کتابخانهها با تهیة برگهای حاوی اطلاعات معرفیکنندة مدرک و با پیروی از قواعد فهرستنویسی انگلو- امریکن صورت میپذیرد. این برگه، شناسة اصلی یا برگة مادر نامیده میشود زیرا همة مشخصات آن مدرک را دارا است و سایر برگهها با استفاده از آن ساخته میشوند. اولین جملهای که بر بالای شناسة اصلی و در اولین سطر نوشته میشود، سرشناسه نامیده میشود و باید بهترین معرف مدرک باشد. سرشناسة پدیدآور (مؤلف)، عبارت نشاندهندة مسئولیت محتوایی مواد است که با استفاده از شکل مناسب و شناختهشده، به نام پدیدآورنده ساخته میشود.
در مصاحبههای تاریخ شفاهی، نام مصاحبهشونده بهعنوان صاحب خاطره، بهمنزلة پدیدآورندة اثر شناخته میشود و بهعنوان سرشناسه درج میشود. نام مصاحبهگر یکی از شناسههای افزوده در فهرستنویسی محسوب میشود. در واقع به این معنا که در مصاحبه، مصاحبهگر در روایت سهیم است و اسم سایر پدیدآورندگان نظیر اشخاص حقیقی یا حقوقی مجری طرح بهعنوان شناسة افزوده میآید.